ناراحتی از هیچ‌کس

تو همان «هیچ‌کس»ی که ناراحتی‌ام از اوست:

در ادیسه، اودیسئوس نام خود را «هیچ‌کس» می‌گوید تا غول از کمک خواستن ناتوان شود؛ یعنی «هیچ‌کس» می‌تواند نامی تاکتیکی برای پنهان‌کردن هویت درد باشد. پس «هیچ‌کس» تو واقعاً هیچ‌کس است یا کسی که اسمش را نمی‌گویی؟

راهکار:

این «هیچ‌کس» غالباً اسم رمزیِ یک درد مشخص است؛ ذهن وقتی نمی‌خواهد نام طرف را ببرد، با کلمه‌ای مبهم از خودش محافظت می‌کند. اگر جای «هیچ‌کس» یک ویژگی یا خاطره بنویسی، مشخص می‌شود ناراحتی به یک آدم برمی‌گردد یا به حسِ تنها ماندن.