دیالوگ عاشقانه ناپلئون و دزیره؛ فرشتهخوانی ژنرال:
دزیره کلاری، همین «فرشته»ی دیالوگ، نامزد اول ناپلئون بود؛ اما مسیر تاریخ چرخید و او بعدها ملکه سوئد و نروژ شد. جالب اینجاست که سلسله برنادوت، از نسل او، هنوز بر تخت سوئد نشسته است. پس شاید «فرشته» خواندن ناپلئون، تنها پیشبینی دقیق او درباره آینده این زن بود.
راهکار:
این دیالوگ یک بازی قدرت عاشقانه است؛ «دیوانهکردن» از زبان دزیره، ناپلئون را از مقام ژنرال پایین میکشد و پاسخ او با «فرشته» دوباره او را بالا میبرد. در نامههای واقعی ناپلئون به دزیره هم همین نوسان بین نظامیگری و پرستش دیده میشود؛ انگار عشق برای او فتح قلمرویی بینقشه بود.