نامردی یک بیماری واگیردار است، نه یک صفت:
در روانشناسی اجتماعی، «سرایت اخلاقی» پدیدهای واقعی است: رفتارهایی مثل خیانت در شبکههای دوستی مثل ویروس منتشر میشوند. مطالعات نشان میدهند اگر در حلقهی اجتماعی شما کسی خیانت کند، احتمال خیانت شما تا ۸۰٪ افزایش مییابد. مغز ما با نورونهای آینهای رفتار دیگران را تقلید میکند، حتی در بیوفایی. آیا نامردی یک اپیدمی خاموش در روابط مدرن است؟
راهکار:
اگر نامردی را مثل یک بیماری واگیردار میبینیم، گام بعدی میتواند بررسی مفهوم «مصونیت عاطفی» باشد؛ اینکه چطور میتوان با انتخاب آگاهانهی دوستان و الگوهای اخلاقیمان، از ابتلا به این «ویروس رفتاری» جلوگیری کرد. شاید این نگاه تازه، مسئولیت را از دوش فردی بردارد و به سمت سلامت جمعی ببرد.