آرزوی زیارت مانند حضرت رقیه:
در روایات شیعه، حضرت رقیه (س) نماد معصومیتی است که در سختترین لحظات اسارت، به پدرش امام حسین (ع) پناه برد. جالب است که روانشناسی مدرن «دلبستگی ایمن» را حالتی میداند که فرد حتی در غیاب فیزیکی عزیز، احساس امنیت میکند. اما این بیت برعکس، خواهانِ «برده شدن» در غیاب خود است. آیا میتوان زیارت را بدون حضور جسمی تجربه کرد؟
راهکار:
این بیت یک آرزوی عاطفی عمیق را با ارجاع به اسارت و شهادت حضرت رقیه (س) بیان میکند. اگر به دنبال بازتعریف این حس هستی، میتوانی به این فکر کنی که «نرفتن» گاهی خود یک نوع حضور معنوی است؛ مثل همان حالتی که زائران در دلتنگی، حرم را درون خود میسازند. شاید پاسخ در این باشد که زیارت واقعی نه با پا، که با دل انجام میشود.