از وفاداری فقط اسمش باقی مونده:
تحقیقات روانشناسی نشون داده که حس وفاداری در مغز از مدار دوپامین و اکسیتوسین تغذیه میکنه، اما وقتی اعتماد شکسته بشه، همون مدارها فعالسازی معکوس دارن و خاطره رو به تلخی تبدیل میکنن. شاید اسم وفاداری مونده چون حافظهامون رویدادها رو نگه میداره، ولی حسش رو نه. سوال: آیا وفاداری واقعی بیشتر به عمل وابستهست تا به خاطره؟
راهکار:
اگر وفاداری فقط یک اسم شده، شاید وقتشه تعریف جدیدی ازش بسازی: وفاداری یعنی انتخابِ آگاهانهی هر روز، نه یک قرارداد قدیمی.