فروید: منِ آگاه فرمانروای مطلق ذهن نیست:
آزمایشهای لیبت نشان میدهند فعالیت آمادهسازی حرکت حدود ۳۰۰ میلیثانیه پیش از آگاهی از قصد در مغز دیده میشود؛ یعنی «من تصمیم گرفتم» اغلب روایتی پس از شروع فرایند ناخودآگاه است. فروید همین را با تقسیم ذهن به خودآگاه و ناخودآگاه صورتبندی کرد: آگاهی بیشتر گزارشگرِ بعدی است تا فرمانروای لحظه. کدام تصمیم امروزت را میتوانی به ناخودآگاه نسبت بدهی؟
راهکار:
بازتفسیر: این جمله را میتوان اینطور خواند که «منِ آگاه» بیشتر مدیر روابط عمومی ذهن است تا فرمانده آن؛ بخش زیادی از تصمیمها پیش از رسیدن به آگاهی در لایههای ناخودآگاه شکل میگیرد. یک تصمیم امروز را انتخاب کن و سه انگیزه پنهان احتمالی پشت آن را بنویس تا شکاف بین روایت آگاهانه و محرکهای ناخودآگاه روشنتر شود.