ناهماهنگی گفتار و واقعیت در انسانها:
مطالعات نوروساینس نشان میدهد که مغز انسان برای کاهش ناهماهنگی شناختی (cognitive dissonance) اغلب خاطرات را بازنویسی میکند؛ یعنی ما نه تنها آنچه میگوییم نیستیم، بلکه خودمان هم باور میکنیم که آنچه میگوییم هستیم. این مکانیزمی است برای حفظ یکپارچگی ذهنی، اما حقیقت را پیچیدهتر میکند. آیا این یعنی صداقت کامل با خود غیرممکن است؟
راهکار:
شاید این جمله یادآوری کند که ما همیشه در حال تغییریم و آنچه میگوییم فقط لحظهای از ماست. به جای قضاوت، به فرآیند رشد انسانها نگاه کنیم.