احساس کوری در برابر زیباییهای دنیا:
مغز انسان بهطور ذاتی دارای «سوگیری منفی» است؛ بهطور متوسط برای هر تعامل مثبت، پنج تعامل منفی را بهتر بهخاطر میسپارد. این مکانیسم بقا، گاهی باعث میشود واقعاً نتوانیم زیباییهای پیشپاافتادهای را که روزانه میبینیم، پردازش کنیم. اگر مغزتان روی تاریکی فوکوس کرده، به نظرتان چطور میتوان این تنظیمات دوربین ذهنی را عوض کرد؟
راهکار:
این حس نادیدن زیباییها گاهی ناشی از «کوری توجه» است؛ مغز روی چیزهای منفی تمرکز کرده. یک تمرین ساده: سه چیز کوچک و مثبت اطرافتان را که واقعاً میبینید، بنویسید. همین حالا.