چرا قدر وفا را نمیدانیم؟ تحلیل بیت صائب تبریزی:
دقیقاً! این پارادوکس «نابینایی به وفا» ریشه در سوگیری «فراموشی پایه» داره: ذهن ما برای بقا، تهدیدها رو بزرگتر و نعمتهای پایدار (مثل وفاداری) رو نادیده میگیره. آزمایشی در دانشگاه هاروارد نشون داد افراد وقتی روزانه سه چیز رو که دیگران براشون انجام میدن لیست میکنن، بعد از شش هفته سطح رضایت از رابطه ۲۵٪ افزایش پیدا میکنه. سوال به شما: آیا میتونید یکی از وفادارترین آدمهای زندگیتون رو نام ببرید؟
راهکار:
این بیت ریشه در یک پارادوکس روانشناختی داره: انسانها معمولاً وفاداری رو وقتی میبینن که دیگه از دستش دادهاند. مکانیزم «ناسازگاری ادراکی» باعث میشه ارزش چیزهایی که داریم رو کمتر از چیزی که هست تخمین بزنیم. شاید راهحلش این باشه: قبل از اینکه وفاداری کسی رو از دست بدی، یه دفترچه از کارهای کوچیک روزانهاش بنویس – بعد از یه ماه ببین چقدر ازش غافل بودی.