مهربانی نشانه سادهلوحی نیست، تو سادهلوحی:
تحقیقات روانشناسی تکاملی نشان میدهد مهربانی پایدار یک «سیگنال هزینهبر» است: فردی که با وجود بیمهری دیگران باز هم محبت میکند، درواقع قدرت، امنیت و منابع بالای خود را به نمایش میگذارد. برعکس، کسی که مهربانی را نادیده میگیرد، اغلب دچار سوگیری شناختی «بدبینی تدافعی» شده است. سوالی که ذهنها را قلقلک میدهد: اگر مهربانی یک صفت مغلوب نیست، چرا هنوز آن را با سادهلوحی یکی میدانیم؟
راهکار:
مهربانی یک انتخاب آگاهانه است، نه نشانه ضعف. افرادی که با وجود بدرفتاری باز هم مهربان میمانند، معمولاً قدرت درونی بالایی دارند. شاید وقت آن رسیده که به جای قضاوت، دلیل مهربانی طرف مقابل را بفهمیم: آیا او از سر ضعف است یا از سر آگاهی؟