دعای طلب بخشش: خدایا گناهانم را مثل آرزوهایم نادیده بگیر:
در روانشناسی، «خودبخشایشی» برخلاف باور عمومی به توجیه خطا نمی‌انجامد؛ پژوهش‌ها نشان داده افرادی که با خود مهربان‌ترند، مسئولیت‌پذیری بیشتری برای جبران خطا دارند. از منظر عصب‌شناسی نیز دعا و نیایش فعالیت قشر پیش‌پیشانی میانی را افزایش می‌دهد؛ همان ناحیه‌ای که تنظیم هیجان و تصمیم اخلاقی را مدیریت می‌کند. اگر بخشش الهی شبیه نادیده‌گرفتن آرزوهاست، شاید تمرینِ رهاکردنِ کمال‌گرایی معنوی باشد.
راهکار:
این متن را می‌توان نوعی تمرین «خوددلسوزی معنوی» دانست؛ نه نادیده‌گرفتن خطا، بلکه کاهش نشخوار ذهنی برای رسیدن به اصلاح واقعی.