خشک شدن دریا: زیباییهایمان هم در حال محو شدن است:
دریاچه ارومیه زمانی بزرگترین دریاچه نمکی خاورمیانه بود، اما در ۲۰ سال گذشته ۹۰ درصد آبش را از دست داده است. خشکشدن این دریاچه تنها یک فاجعه زیستمحیطی نیست؛ طوفانهای نمکی حاصل از آن، ذرات نمک را تا مزارع تبریز و حتی تهران میبرند و خاک را شور میکنند. این یعنی «زیباییهایمان» در حال تبدیل شدن به یک بمب ساعتی کشاورزی است. حالا فکر کنید: آیا یک نفر میتواند زیبایی یک دریا را نجات دهد؟
راهکار:
در اسطورههای ایرانی، آناهیتا الهه آبهاست. شاید این روزها او هم دلگیر است؛ اما دریاچههای خشکشده نشان میدهند که ما هنوز میتوانیم با جنبشهای مردمی، حتی المقدور آب را برگردانیم. این غم را میشود به یک فراخوان برای بازسازی تبدیل کرد.