نابودی ظالمین

شعر پسر حسین می‌آید: نوید نابودی ظالمان:

در روانشناسی اجتماعی، باور به ظهور منجی تنها یک اعتقاد دینی نیست، بلکه یک سازوکار دفاعی جمعی قدرتمند است. پژوهش‌ها نشان می‌دهد انتظار فرج، سطح کورتیزول (هورمون استرس) را در جوامع تحت ستم کاهش داده و تاب‌آوری را افزایش می‌دهد. جالب آنکه این الگو جهانی است: از بازگشت «سوشیانت» در زرتشت تا «کالکی» در هندوئیسم و «کوکولکان» در تمدن مایا. گویی مغز انسان برای بقا، به پایان خوشی در مقیاس کیهانی نیاز سخت‌افزاری دارد.

راهکار:

این نوید را می‌توان فراتر از یک رویداد تاریخی، نمادی از پیروزی قطعی خیر بر شر در مقیاس کیهانی دانست. «انتظار» در این معنا، نه یک انفعال، که یک حالت آماده‌باش دائمی روانی و اخلاقی است؛ یعنی هر لحظه در زندگی، صحنه نبرد کوچکی است میان امامِ درون و ظالمِ درون، و هر انتخاب شجاعانه، خود یک ظهور شخصی است.