چرا بعد از نابودی به اکس برمیگردیم؟ ریشه روانشناختی:
تحقیقات نشون میده که مغز انسان در رابطههای سمی، چرخه «پاداش-تنبیه» رو مثل قمار تجربه میکنه. ترشح دوپامین در لحظات آشتی انقدر اعتیادآوره که حتی منطق رو کنار میزنه. این پدیده تنها مختص انسان نیست؛ توی آزمایشهای حیوانی هم موشها به محرکهای متناوب وابسته میشن. چطور میتونیم این حلقه رو بشکنیم؟
راهکار:
این رفتار ریشه در «پیوند تروماتیک» داره: وقتی قربانی و آزارگر در چرخه تنش و آرامش گیر میکنن، مغز دوپامین و کورتیزول ترشح میکنه که شبیه اعتیاد میشه. راه نجات؟ قطع کامل تماس و بازسازی هویت بدون اون شخص.