سیاست و رفاقت: هر دو نابودگر:
تحقیقات روانشناسی اجتماعی نشان میدهد که انسانها در گروههای رفاقتی، بهطور ناخودآگاه هویت سیاسی خود را تقویت میکنند و این امر گاه به قطبی شدن میانجامد. جالب است که همان دوستیای که شما را از سیاست نجات میدهد، گاهی خود تبدیل به عاملی برای تشدید شکافهای سیاسی میشود. آیا تجربه کردهاید که یک دوستی عمیق، اختلاف سیاسی را التیام بخشیده یا برعکس تشدید کرده است؟
راهکار:
این جمله تصویری تلخ از دوگانهای ارائه میدهد: سیاست و رفاقت هر دو میتوانند ویرانگر باشند، اما اولی ساختار را و دومی روح را. شاید بتوان آن را بازنویسی کرد: «کشورو سیاست نابود کرد، ولی مارو اعتماد بیجای رفاقت.»