نابودی عاشق

نگاه عاشقانه و نابودی؛ روایت عشق یک طرفه:

وقتی به معشوق خیره می‌شوی، هسته‌ی اکومبنس دوپامین آزاد می‌کند؛ اما همین مدار در طرد شدن، با قشر سینگولیت قدامی و اینسولا—مراکز درد جسمی—فعال می‌شود. یعنی مغز «نابود شدن» عاشقانه را مثل شکستن استخوان رمزگذاری می‌کند. :))

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور خواند: نابودی، نه پایان عشق، بلکه فروپاشی تصویر قبلی «من» است. مغز در عشق، مرز میان خود و دیگری را نرم می‌کند؛ پس «من» قدیمی فرو می‌ریزد تا شکل تازه‌ای بگیرد. :))