ناامیدی سیاسی

اتوبوس بدون راننده و سقوط ایران:

در علم مدیریت بحران، پدیده‌ای به نام «پارادوکس رهبری غایب» وجود دارد: هرچه یک سیستم بدون فرمان طولانی‌تر حرکت کند، مسافران بیشتر دچار بی‌عملی جمعی می‌شوند، چون همه منتظر دیگری هستند. جالب اینجاست که این دقیقاً مکانیسم روانشناختی‌ست که در سقوط‌های تاریخی مثل فروپاشی امپراتوری‌ها هم دیده شده. حالا سوال اینجاست: نقش شما در این اتوبوس چیست؟

راهکار:

این استعاره تلخ، تصویری از ناتوانی جمعی در برابر یک سرنوشت مشترک است. اما تاریخ نشان داده که جمعیت‌های منفعل گاهی با یک هم‌صدا شدن ساده، راننده را عوض می‌کنند—یا حداقل ترمز را می‌کشند.