ناامیدی و رویا

چرا رویاها می‌میرند؟ چه چیزی آن‌ها را می‌کشد؟:

در روانشناسی به این «بازنویسی ناهماهنگی» می‌گویند: موقع رها کردن یک رؤیا، مغز برای محافظت از عزت نفس، داستان را عوض می‌کند و می‌گوید «اصلاً ارزشش را نداشت». پژوهش‌ها نشان می‌دهند رؤیاهای رهاشده در حافظه نیمه‌تمام باقی می‌مانند (اثر زیگارنیک) و مدام انرژی ذهنی می‌گیرند؛ پس قاتل واقعی، ترس از شکست یا توجیه ذهنی است. رؤیا نمی‌میرد، در ناخودآگاه زندانی می‌شود.

راهکار:

این ایده را می‌توان به یک داستان کوتاه تبدیل کرد: کارآگاهی در ذهن آدم‌ها دنبال قاتل رؤیاهایشان می‌گردد.