ناامیدی و امید دوباره

امید به خدا: رویش امیدهای تازه پس از ناامیدی:

از نظر نوروساینس، از دست رفتن یک مسیر امید، فعالیت قشر پیش‌پیشانی جانبی را افزایش می‌دهد تا مغز مسیرهای جایگزین بسازد؛ به این پدیده «رشد پس از شکست» می‌گویند. حتی در بوم‌شناسی، سوختن جنگل باعث جوانه زدن دانه‌هایی می‌شود که سال‌ها در خاک منتظر گرما بودند. کدام امید سوخته‌ات بعدها سبز شد؟

راهکار:

امید در این جمله شبیه «بانک بذر» در خاک است؛ هر بار بذری می‌میرد، بذرهای خفته‌ی دیگری منتظر سیگنال‌اند. از منظر روان‌شناسی شناختی، ناامیدی از یک مسیر، مغز را وادار به جستجوی مسیر جایگزین می‌کند؛ پس مرگ یک امید پایان نیست، تغییر مسیر است.