زندگی بدون امید؛ آیا بیترسی به همراه میآورد؟:
بر اساس عصبشناسیِ هیجان، امید و ترس هر دو به «عدم قطعیت» نیاز دارند؛ مغز وقتی نتیجهای را کاملاً قطعی میداند، مدار هیجانیِ انتظار را خاموش میکند. آزمایشهای fMRI نشان دادهاند امید و اضطراب از یک شبکه عصبی مشترک عبور میکنند؛ پس نبود امید واقعاً میتواند نبود ترس را به همراه بیاورد، اما این آرامش نیست؛ خاموشیِ «پیشبینی» است. آیا ما در بیامیدی، آرامش را با کرختی اشتباه میگیریم؟
راهکار:
میتوان این جمله را یک رهایی خواند نه یک بنبست؛ چون ترس و امید، دو رویِ سکهی انتظارند. کسی که منتظر هیچ نتیجهای نیست، برای اولین بار مالک لحظهی حال میشود.