ناامیدی بی پایان

معنای ویرانی تا بی‌کران؛ نگاهی به ناامیدی بی‌پایان:

در ترمودینامیک، آنتروپی همیشه افزایش می‌یابد؛ ویرانی فقط یک احساس نیست، بلکه قانون بنیادین کیهان است. ستاره‌ها می‌میرند، سیاهچاله‌ها هم نابود می‌شوند و خودِ فضا به تدریج تحلیل می‌رود. پس «تا بی‌کران ویرانیم» نه یک استعاره، که گزاره‌ای علمی درباره سرنوشت جهان است. اگر چنین است، آفرینشِ آدمی چه جایگاهی در این میانه دارد؟

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویه‌ای دیگر دید: بی‌کران بودنِ ویرانی، یعنی پایانِ مرزهای محدودکننده؛ همان جایی که امکانِ بازآفرینی از صفر آغاز می‌شود.