ناامیدی از خواسته‌ها

چرا بعضی خواسته‌ها دست‌نیافتنی هستند؟:

مغز انسان برای «خواستن» طراحی شده، نه «داشتن». دوپامین، ماده شیمیایی لذت، هنگام پیش‌بینی پاداش ترشح می‌شود، نه هنگام دریافت آن. به همین دلیل، رسیدن به هدف اغلب حس پوچی می‌آورد. این «شکاف لذت» (pleasure gap) باعث می‌شود همیشه چیزی کم باشد. آیا تا به حال شده پس از رسیدن به آرزویی، حس کنید ارزشش را نداشت؟

راهکار:

این جمله یادآور «پارادوکس انتخاب» بری شوارتز است: هرچه گزینه‌های بیشتری داشته باشیم، رضایت کمتری از انتخاب نهایی می‌بریم. شاید خواسته‌های دست‌نیافتنی، ذهن را از لذت بردن از داشته‌ها دور می‌کنند. به‌جای تمرکز بر «نداشتن»، می‌توانی ارزش چیزهایی که الان داری را مرور کنی.