طنز تلخ از شادی از دست رفته ایرانیان:
یک مفهوم جالب در علوم اعصاب: «بایاس منفینگری» یعنی ذهن ما خاطرات بد را قویتر از خوبها ثبت میکند. این جمله انگار از دل همین بایاس برآمدهاست. اما پژوهشها نشان میدهند نرخ شادی در ایران در مقایسه با بحرانهای مشابه جهانی همچنان انعطافپذیر است. سؤال اینجاست: آیا این طنز سیاه یک مکانیسم دفاعی است یا نشانهی واقعی ناامیدی؟
راهکار:
این جمله یادآور یک تضاد عمیق در روان جمعی است. میتوان آن را از زاویهای دیگر نگاه کرد: شادی در ایران همیشه در لایههای زیرین زندگی جاری است، گاهی در لبخند یک راننده، گاهی در شوخی تلخ یک همکار. شاید این طنز، خود نشانهای از بقای روحیه باشد.