ناامیدی عمیق روحی

حال من؛ مادری که کفن پیدا نمی‌کند:

در روانشناسی، «سوگ بدون تعیین» (Disenfranchised grief) به فقدان‌هایی گفته می‌شود که جامعه آن را به رسمیت نمی‌شناسد. اما جالب‌تر این که مغز مادر بعد از مرگ نوزاد، همچنان هورمون‌های پیوند عاطفی مانند اکسی توسین ترشح می‌کند – یعنی بدن هنوز در حسرت آغوشی است که هرگز پر نمی‌شود. آیا این ناهماهنگی بیولوژیک را می‌توان با هیچ کفنی پوشاند؟

راهکار:

این استعاره‌ی تلخ، نمادی از «شکاف جبران‌ناپذیر» در روانشناسی سوگ است؛ جایی که نه تنها از دست دادن، بلکه نبودن ابزارهای نمادینِ وداع هم به عمق رنج می‌افزاید.