بیخبری جان از آینده:
آیا میدانستید روانشناسان به این پدیده 'پیشبینی عاطفی' میگویند؟ مغز ما در تخمین شدت احساسات آینده ناتوان است. مثلاً مردم فکر میکنند از دست دادن شغل بدترین چیز است، اما شش ماه بعد به همان اندازه خوشحالند. این ناآگاهی، زره روانی ماست. آیا این بیخبری نعمت است یا نقمت؟
راهکار:
این جمله یادآور 'سوگیری پیشبینی عاطفی' است: انسانها همیشه شدت دردهای آینده را دست کم میگیرند. اما این ناآگاهی، مکانیسم بقای روان ماست. اگر روح میدانست، شاید هرگز پا به این جهان نمیگذاشت.