ناآگاهی از سرنوشت

شعر صائب تبریزی: جهل ما از آینده و رنج‌های زندگی:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد که انسان‌ها در پیش‌بینی رنج‌های آینده بسیار ضعیف عمل می‌کنند (پدیده «پیش‌بینی عاطفی»). در واقع، ذهن ما نمی‌تواند شدت و نوع رنج را قبل از تجربه تخمین بزند. صائب دقیقاً همین ناتوانی شناختی را در قالب شعر گفته. آیا تا حالا تجربه کرده‌اید که رنجی که از آن می‌ترسیدید، در واقعیت کمتر از تصورتان بوده؟

راهکار:

این بیت به ما یادآوری می‌کند که انسان در لحظه تصمیم‌گیری، از آینده بی‌خبر است و همین ناآگاهی گاهی او را نجات می‌دهد. شاید معجزه جهل در برابر رنج‌های پیش‌بینی‌نشده باشد.