تو آنجایی و آنجا نمیداند چقدر خوشبخت است:
مطالعات نوروساینس نشان میدهد که بخشی از مغز به نام «شبکه پیشفرض» وقتی فعالتر است که ذهن ما در گذشته یا آینده پرسه میزند—دقیقاً همان لحظهای که از خوشبختی حاضر غافلیم. یعنی ناآگاهی از خوشبختی یک مکانیزم عصبی دارد! آیا تا به حال شده در لحظهای که بعداً به آن «بهترین روز زندگی» میگویید، کاملاً بیخبر از آن باشید؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس زیبا را به تصویر میکشد: ما اغلب خوشبختی را در جایی دور جستجو میکنیم، درحالیکه خودمان همان 'آنجا' هستیم. شاید پیام اصلی این باشد که برای درک خوشبختی، لازم نیست به جایی برویم؛ فقط کافی است نگاه خود را تغییر دهیم.