مزه شهادت با عشق به خدا چشیده میشود:
در روانشناسی، حالتهای «اوج تجربه» (Peak Experience) مزلو، دقیقاً همین حس غرقشدگی در عشق مطلق را توصیف میکند - جایی که فرد از خود فراتر میرود و مرزهای زمان محو میشوند. عرفای ما این را «فنای فیالله» نامیدند. جالب اینجاست که پژوهشهای عصبشناسی نشان داده حین چنین تجربههایی، فعالیت لوب پیشانی کاهش و مسیر دوپامینرژیک تقویت میشود. آیا این طمع عاشقی همان شوری است که مولانا از آن دم میزد؟
راهکار:
این جمله بیشتر یک تأمل شاعرانه است تا سوالی عینی. اگر به دنبال درک عمیقتر هستی، پیشنهاد میکنم مطالعهٔ مفهوم «شوق» در عرفان اسلامی را شروع کنی؛ جایی که عشق به معشوق، بندگی را به وصال تبدیل میکند.