طمع عاشقانه در لبها و همه مزهها:
آیا میدانید مغز هنگام دیدن لبهای معشوق همان دوپامینی ترشح میکند که هنگام خوردن غذای موردعلاقه؟ این «طمع» در واقع نورونهای پیشبینی لذت را فعال میکند. جالبتر اینکه حس چشایی لبها محدود به دما و بافت است، اما مغز «مزه» را از تداخل خاطرات و حواس دیگر میسازد. پس این همه مزه، ساختهٔ ذهن عاشق است. چه مزهای فراتر از تصورت وجود دارد؟
راهکار:
این طمع در لبها، نماد تشنگی روح برای تجربهٔ تمام عشق است. هر مزهای که تصور میکنی، داستانی از یک خاطره یا آرزوست. شاید اگر بنویسی هر مزه به چه چیزی اشاره دارد، شعرت عمیقتر شود.