مزه غذا

از مزه غذا تا زبون دراز؛ شوخی با دعوا:

گیرنده‌های چشایی فقط ۵ مزه پایه را می‌فهمند؛ بقیه «طعم» ترکیب بو و بافت است. بدمزه یا خوشمزه را بیشتر بینی تعیین می‌کند. «درازی زبون» هم با خط‌کش سنجیده نمی‌شود، با واکنش طرف مقابل در دعوا. هرچه واکنش تندتر، زبون بلندتر! پس اگر بینی را بگیریم، دعوا بی‌مزه می‌شود؟

راهکار:

این جمله طنز یک قیاس دوطرفه می‌سازد: هم مزهٔ غذا و هم تیزی زبون را فقط با «چشیدن» می‌فهمی؛ یکی با دهان، یکی با دعوا. دفعه بعد اگر کسی تعارف کرد بچشی، شاید دارد دعوتت می‌کند به مزه‌مزه کردن زبون، نه بشقاب غذا!