نژادپرستی نیست، از همه متنفرم! طنز تلخ اجتماعی:
در روانشناسی اجتماعی، ادعای «از همه متنفرم» نوعی راهبرد دفاعی جالب است: با اعلام بیطرفی افراطی، فرد سعی میکند خطر طرد شدن از گروههای مختلف را صفر کند. اما مطالعات تصویربرداری مغزی نشان میدهد حتی در بدبینترین افراد هم سوگیری ضمنی به گروه خودی وجود دارد، چون مغز ما برای بقا در قبیله تکامل یافته. جالب اینجاست که دیوژن کلبی، فیلسوف یونان باستان، با زندگی در بشکه و فریاد «دنبال یک انسان میگردم» مشهورترین چهرهٔ انسانگریزی تاریخ بود. آیا واقعاً کسی میتواند از دام این سوگیری قبیلهای فرار کند؟
راهکار:
این جمله را میتوان از دریچهای دیگر دید: شاید این اعتراف به تنفر از همه، در واقع خستگی از برچسبهای اجتماعی و فرار از دستهبندیهای اجباری باشد. اغلب، ادعای بیطرفی مطلق در تنفر، نقابی است برای محافظت از خود در برابر قضاوت شدن. روانشناسی به این مکانیسم «جبران افراطی» میگوید: فرد برای فرار از اتهام تبعیض، موضعی به مراتب تندتر و فراگیرتر اتخاذ میکند.