متن تلخ روزگار

متن تلخ روزگار: خوب تا نکرد و ما را خوب تا کرد:

در فیزیک به این پدیده «تسلیم» می‌گویند؛ نقطه‌ای که فلز در برابر فشار خم می‌شود و شکل جدید می‌گیرد. مغز انسان هم تحت استرس مزمن، مسیرهای عصبی تازه‌ای می‌سازد که به آن «انعطاف‌پذیری عصبی» می‌گویند. جالب این‌که درخت بامبو در طوفان خم می‌شود اما نمی‌شکند، چون ساختارش برای خم شدن طراحی شده. آیا «تا» شدن ما هم نوعی طراحی پنهان برای بقاست؟

راهکار:

این جمله را از زاویه‌ی یک معمار ببین: «تا» خوردن در کاغذ، همان نقطه‌ای است که به آن «اتصال» می‌گویند؛ جایی که مقاومت چند برابر می‌شود. شاید روزگار با هر فشار، دارد از ما سازه‌ای کاغذی مقاوم‌تر می‌سازد، نه یک تکه کاغذ مچاله.