ادا درنیار: جمله تیکهدار برای کسی که تظاهر میکند:
طبق نظریه کنش نمایشی اروینگ گافمن، زندگی اجتماعی چیزی نیست جز اجرای نقشهایی که مدام تمرین میشوند. اما نکته جالب اینجاست که مغز ما مجهز به نورونهای آینهای است که حرکات ناخودآگاه صورت را شبیهسازی میکند؛ یعنی وقتی کسی ادای چیزی را درمیاره، مغز شما در حد میلیثانیه همان حرکت را حس میکند و اگر ناهماهنگی باشد، زنگ خطر به صدا درمیاد. به همین دلیله که حس ششم همیشه میگه یه جای کار میلنگه. چرا با این حال بعضی این هشدار رو نادیده میگیرن؟
راهکار:
پشت این دلخوری یه نکته روانشناختی هست: آدمایی که مدام ادای دیگران رو درمیارن، معمولاً خودشون رو به اندازه کافی ارزشمند نمیبینن. به جای ناراحت شدن، میتونی از این لنز نگاه کنی: ادای کسی رو درآوردن، اغلب یه فریاد خاموش برای پذیرفته شدنه. شاید طرف مقابل بیشتر از تو نیاز به همدلی داره تا سرزنش.