آب برمیگردد ولی ماهی مرده؛ کنایه تلخ فرصتهای از دست رفته:
برخلاف تصور، برخی ماهیها مثل گِلخورک میتوانند تا ۶۶ روز خارج از آب زنده بمانند و با ترشح مخاط وارد خواب تابستانی شوند. اما تراژدی از جایی شروع میشود که اگر بافتهای آبشش بر اثر خشکشدگی دچار نکروز شوند، بازگشت آب بیفایده خواهد بود. زیستشناسان به این پدیده «نقطه بیبازگشت سلولی» میگویند؛ جایی که حتی محیط احیاشده هم نمیتواند ساختار مرده را بازسازی کند.
راهکار:
این استعاره فقط برای عشق نیست. حتی اگر آب (شرایط ایدهآل) برگردد، اگر آمادگی درونی (مهارت، اعتماد یا سلامت روان) از بین رفته باشد، فرصت برای همیشه سوخته است. در طبیعت، برخی گیاهان پس از خشکشدن کامل، حتی با آبیاری دوباره احیا نمیشوند چون سلولهای مریستمی شان نابود شده. در زندگی هم گاهی باید پیش از بازگشت فرصت، ریشههای خود را زنده نگه داریم.