متن سلامتی و باده

سلامتی ساقی و یک شراب؛ شعری برای شانس خراب:

در بزم‌های پارسی، «سلامتی» فقط یک تعارف نبود؛ میترائیان و بعدها حافظ، جام را به نام ساقی بلند می‌کردند تا تقدیر را سر میز بیاورند. جالب اینکه «شانس خراب» در فرهنگ ما اغلب نماد تقدیر نگونسار است و سلامتی گفتن برایش، نوعی آشتی با سرنوشت محسوب می‌شود.

راهکار:

این ابیات را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: سلامتی بر ساقی و شراب، یعنی تقدیر را به جان خریدن؛ اما سلامتی بر خود و شانس خراب، یعنی هنوز در اوج ناامیدی، برای ادامه‌دادن می‌نوشی. همین تناقض، شعر را زنده نگه می‌دارد.