متن غمگین آسمونی

دلتنگی برای کسی که به آسمان رفته:

نور ستاره‌ها متعلق به گذشته است؛ یعنی هر بار به آسمان نگاه می‌کنیم، در حال تماشای زمان از دست رفته‌ایم. از نظر عصب‌شناسی، دلتنگی همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی را فعال می‌کند؛ برای همین غیاب واقعاً در بدن حس می‌شود. شاید آسمان هم مقصد است و هم زخم.

راهکار:

دلتنگ شدن برای کسی که رفته، نشانه‌ی زنده ماندن او در حافظه و حواس توست؛ انگار غیاب هم شکلی از حضور است که فقط از درون احساس می‌شود.