پشت تو میمانم حتی به بهای جان؛ متن وفاداری عاشقانه:
در روانشناسی تکاملی، وفاداری افراطی تا پای جان با ترشح اکسیتوسین و وازوپرسین در پیوندهای عاطفی مرتبط است؛ اما مغز در شرایط تهدید، قشر پیشپیشانی میانی را فعال میکند که محاسبه هزینه-فایده را مختل و فداکاری را «هویتی» میکند. آزمایشهای میلگرام نشان داد وفاداری به دیگری میتواند قضاوت اخلاقی را تا آستانه آسیب رساندن به خود پیش ببرد. پدیده ناهماهنگی شناختی هم باعث میشود هرچه بهای بیشتری بپردازیم، وفادارتر بمانیم. اگر وفاداری تا پای جان یک سوگیری شناختی است، عشق واقعی کجای معادله است؟
راهکار:
این جمله را میتوان به الگوی «پیمانِ هویتی» گره زد: وفاداریای که جان را گرو میگذارد، در ادبیات کلاسیک فارسی مثل عهدِ مجنون یا باباطاهر نه یک قول، که یک وضعیت وجودی است؛ پس اگر بخواهی گسترشش دهی، آن را از زبان یک شخصیت خیالی روایت کن تا از شعار به صحنه بدل شود.