آرزوهای جا مانده در پادگان؛ روایت پرواز بیبازگشت:
در روانشناسی به پدیدهای که کارهای ناتمام ذهن را رها نمیکنند، «اثر زیگارنیک» میگویند: انسانها کارهای ناتمام را حدود دو برابر کارهای تمامشده به خاطر میسپارند. پس آرزوهایی که در پادگان جا ماندهاند، از یاد نرفتهاند؛ همان ناتمامی است که نسلها را تا مرز پرواز دنبال میکند.
راهکار:
اگر پرکشیدن را پایان ندانیم، میتوان گفت آرزوهایشان در پادگان نماندهاند؛ به پروازشان پیوستهاند و حالا در حافظهی جمعی ما بال میزنند.