لبخند تلخ روی قلب شکسته؛ پنهان کردن غم:
پدیدهٔ «لبخند تلخ» در روان‌شناسی عصب‌شناختی به هم‌فعالی عضلات گونه (لبخند) و ابرو (غم) اشاره دارد. مغز در سوگ عاطفی، مسیرهای اوپیوئیدی و دوپامینرژیک را برای تسکین موقت فعال می‌کند؛ حتی لبخند ساختگی بازخورد صورت به آمیگدال می‌فرستد و شدت درد را کمی کاهش می‌دهد. ژاپنی‌ها به آن «لبخند رنج» می‌گویند. پس لبخند بعد از شکست قلب، مسکن است یا ماسک؟
راهکار:
لبخند بعد از شکستن قلب همیشه یعنی «خوبم» نیست؛ می‌تواند مکانیزم تنظیم هیجان باشد: صورت لبخند می‌زند تا مغز از فروپاشی کامل فاصله بگیرد. اگر این لبخند را پردهٔ موقت ببینی، نه انکار درد، آن وقت اشک و لبخند هم‌زمان متناقض نیستند؛ دو ابزار بقا در یک لحظه‌اند.