درد قشنگ زندگی: امید رسیدن به تو:
در پژوهشهای عصبشناسی، ترشح دوپامین در مغز هنگام «خواستن» بسیار بیشتر از «داشتن» است. به همین دلیل درد شیرین انتظار، خود لذت است و جریان زندگی را پیش میبرد. این یک پارادوکس تکاملی است: رسیدن، موقتاً مدار پاداش را خاموش میکند. اگر روزی به او برسی، آیا چیز دیگری برای خواستن نخواهی داشت؟
راهکار:
رسیدن نقطه پایان نیست، شروع دردی تازه است. معشوق امروز، آشنای بیرنگ فردا میشود. این جریان تا وقتی ادامه دارد که تو در طلب چیزی فراتر از خودت باشی. درد قشنگ، موتور حرکت است.