متن امید و دریا

غرق در آبی بی‌انتها: شعری از دریا و امید:

آیا می‌دانستید که آبیِ عمیق دریا فقط انعکاس آسمان نیست؟ مولکول‌های آب نور قرمز را جذب و نور آبی را پراکنده می‌کنند. هرچه آب عمیق‌تر، آبی‌تر. جالب اینجاست که از بین تمام رنگ‌ها، انسان آبی را آرامش‌بخش‌ترین و خلاقانه‌ترین می‌داند. انگار ذهن ما بی‌نهایت بودنش را ناخودآگاه درک می‌کند. آخرین باری که چنین عمقی را در احساسات خودتون کشف کردید کی بود؟

راهکار:

تو هم مثل دریا عمیق‌تری از چیزی که نشون میدی. آبی بی‌نهایت، استعاره‌ای از ظرفیت‌های ناشناخته‌ات هست. این عمق رو نه فقط در آسمون و دریا، که در خودت هم جستجو کن.