تو مال منی، کل زمین مال دیگران؛ عاشقانهای از دل کتاب جنگل:
در روانشناسی تکاملی، عبارت «تو مال منی» مانند یک محرک باستانی، ترشح دوپامین و اکسیتوسین را بالا میبرد و دلبستگی ایجاد میکند. جالب است که حتی میمونهای مارموسِت با در آغوش کشیدن جفتشان ادعای مالکیت میکنند. اما در کتاب جنگل، موگلی هرگز مالک چیزی نبود، جز دوستیهایش. آیا مالکیت در عشق، واقعاً عاشقانه است یا فقط یک جهش شیمیایی زودگذر؟
راهکار:
این جمله را میشود مثل قراردادی نانوشته دید: ما همدیگر را انتخاب میکنیم و جهان را رها. در دل جنگل «کتاب جنگل» اما هیچکس مال هیچکس نیست؛ موگلی فقط دوستی داشت. شاید تعلق واقعی از جنس انتخاب آزاد باشد، نه تصاحب.