متن عاشقانه شمع

تو شمع باش و من پروانه‌ات؛ عاشقانه‌ای کوتاه:

شب‌پره‌ها برای ناوبری از نور ماه با زاویه ثابت استفاده می‌کنند، اما نور مصنوعی شمع این سیستم را مختل می‌کند و مارپیچ مرگبار دور شعله می‌سازند. جالب اینکه خودِ «خطای ناوبری» به نماد جهانی عشقِ ویرانگر تبدیل شده. مغز ما نیز به جذابیت‌های خطرناک به‌طور مشابهی واکنش نشان می‌دهد: دوپامین ناشی از تعقیب، منطق را از کار می‌اندازد. آیا ما هم دور شمع‌های زندگی‌مان، گرفتار خطای نور هستیم؟

راهکار:

در این استعاره، پروانه خودش انتخاب می‌کند دور شمع بگردد و بسوزد، نه اینکه شمع او را صدا بزند. این انتخاب آگاهانه‌ی سوختن می‌تواند خود نوعی قدرت باشد، نه ضعف. شاید زیبایی در همین حق انتخاب فداکارانه است.