بودنت قشنگه، داشتنش قشنگتر: جادوی تملک در عشق:
میل به «داشتن» یک فرد از دیدگاه عصبشناسی، مدار پاداش مغز را به شدت فعال میکند، چون تضمین نزدیکی و امنیت را تداعی میکند. اما به گفته اریک فروم، عشق در حالت «داشتن» کمکم به سلطهجویی متمایل میشود و بودنِ محض، تجربهای آزادتر و آگاهانهتر میسازد. شما تا به حال شده کسی را در حالت «داشتن» از یاد ببرید اما در حالت «بودن» نه؟
راهکار:
در دلبستگی ایمن، مرز بین «بودن» و «داشتن» محو میشود: تو چنان در جهان ذهنی منی که نیازی به تملک نیست. شاید قشنگترین حالت وقتی است که «بودنت» خود بزرگترین «داشته» من باشد.