متن عاشقانه: تو صبح جمعهی دل من باش:
در علوم اعصاب، «لذتِ انتظار» قویتر از خودِ لذت است؛ دوپامین بیشتر هنگام «پیشبینی پاداش» ترشح میشود تا لحظهی دریافتش. برای همین جمعهای که در راه است از خود جمعه شیرینتر است و صبح جمعه اوج آن است چون «هنوز همهی روز مانده». این همان چیزی است که ذهن عاشق را به تشبیه معشوق به صبح جمعه میکشاند. آیا تو هم «انتظار» را از «رسیدن» لذتبخشتر میدانی؟
راهکار:
یک قدم خلاقانه: این استعاره را به «جمعهنامه» تبدیل کن؛ چند خط بنویس که هر روز هفته با یاد او چطور صبح جمعه میشود.