طعنه «زیارت قبول» با متلک طنزآمیز:
در انسانشناسی دین، «قبول زیارت» ادعایی غیرقابلراستیآزمایی است؛ همین ابهام آن را به نشانهای پرهزینه و قدرتمند برای رقابت بر سر منزلت تبدیل میکند. جوامع برای مهار این رقابت، آیینهای شفاهی طنزآمیز میسازند. طنز این ادعا را بیاثر میکند یا فقط دورش میزند؟
راهکار:
بازخوانی تازه: این متن یک طعنهٔ مذهبی نیست؛ یک بازی کوتاه با «ادعای غیرقابل اثبات» است. ستون طنزش از همینجا میآید که قضاوت دربارهٔ قبولی زیارت عملاً از دست انسان خارج است و راوی با یک جمله آن را به رقابت منزلتی تبدیل میکند.