اعتیاد به عشق: تو خون من مثل مواد:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که عشق رمانتیک همان مدارهای پاداش مغز را فعال میکند که کوکائین یا نیکوتین. مغز در این حالت دوپامین و نوراپینفرین ترشح میکند و فرد دچار نوعی «سندرم ترک» میشود وقتی از معشوق دور است. جالب اینجاست که این واکنش در پرندگان هم دیده شده – مثلاً کبوترها پس از جدایی سطح کورتیزولشان بالا میرود. آیا تا به حال حس کردی که وابستگی عاطفیات شبیه یک اعتیاد واقعی بوده؟
راهکار:
این استعاره دقیقاً به پدیدهٔ «اعتیاد به عشق» اشاره دارد؛ جایی که مغز در واکنش به فرد موردعلاقه دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکند، درست مثل مواد مخدر. اگر این حس برایت آشناست، بدان که قطع رابطهٔ ناگهانی میتواند علائم ترک واقعی ایجاد کند. پیشنهاد میکنم بهجای سرکوب، این وابستگی را بشناسی و بهتدریج مدارهای عصبی جدیدی برای لذتهای دیگر بسازی.