من آن عشق لیلی میشوم که مجنونش تو باشی:
واقعیت جالب: داستان لیلی و مجنون ریشهٔ عربی دارد و اولین بار در سدهٔ هفتم میلادی در اشعار قیس بن ملوک ثبت شده، اما نظامی گنجوی در سدهٔ دوازدهم آن را به حماسهای عرفانی تبدیل کرد. در روانشناسی، این «عشق یکطرفه» را «schemas of idealized love» مینامند که اغلب منجر به سرخوردگی میشود، چون معشوق واقعی هرگز با تصویر ذهنی تطبیق نمیکند. اما آیا خود این جنون عاشقانه، لذتی فراتر از وصال ندارد؟
راهکار:
این بیت اشاره به داستان کهن لیلی و مجنون دارد؛ جالب است بدانید که در نسخهٔ اصلی نظامی، مجنون نه فقط عاشق لیلی که شیفتهٔ خود عشق است. اگر به دنبال ادامهٔ این حس هستی، شعر «دل میرود ز دستم» از حافظ را بخوان – همان تضاد عقل و جنون را عمیقتر میکاود.