شعر کوتاه عاشقانه: دختری که صورتش مثل ماه است:
جالب است بدانید در علم عصبشناسی، مغز انسان هنگام دیدن چهرهای متقارن و با پوست صاف، دوپامین ترشح میکند. این واکنش تکاملی، ما را به سمت جفتگیری با افراد سالم سوق میداده. پس این «ماهنداره» در واقع یک الگوریتم قدیمی برای انتخاب بهترین ژنهاست. سوالی که پیش میآید: آیا زیبایی واقعاً در چشم بیننده است یا در مدارهای عصبی ما برنامهریزی شده؟
راهکار:
این مصرعها بخشی از یک ترانهٔ محلی قدیمی هستند. اگر به دنبال ادامهٔ شعر هستی، میتوانی مصرعهای بعدی را جستوجو کنی: «لباش از یاقوت و شکر / قدش از سرو بلندتر».