احساس بیاثری مثل دود:
آیا میدانستید دود در واقع ذرات ریز کربن و مواد دیگر است که در هوا معلق میمانند؟ اندازه این ذرات به قدری کوچک است که میتوانند ساعتها در هوا بمانند و حتی وارد ریه شوند. اما نکته جالب: دود فقط وقتی دیده میشود که نور به آن برخورد کند. پس اگر در تاریکی باشیم، دود کاملاً ناپیداست. این یعنی دود ذاتاً نامرئی نیست، بلکه وابسته به شرایط است. شاید حس بیاثری ما هم فقط به دلیل عدم تابش نور مناسب باشد؟
راهکار:
گاهی بیاثر بودن ظاهری، نشاندهندهی تأثیر عمیقتر در لایههای پنهان است. مثل دود که حتی پس از ناپدید شدن، ذرات آن در هوا باقی میمانند و روی کیفیت تنفس اثر میگذارند.